münhəsir

sif. <ər.> köhn. klas. Yalnız bir şəxs və ya şeyə həsr edilən, məxsus olan. Həqqa ki, həmin vücud birdir; Bir zatə vücud münhəsirdir. F.. Birinci gecə söhbət Tellinin əri İslamla olan əlaqəsinə münhəsir edilmişdi. S. H..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Look at other dictionaries:

  • münhəsir — ə. 1) hasarlanmış, məhdud; 2) yalnız bir şeyə və ya bir adama həsr edilmiş …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • münhəsirən — ə. həsr edilərək, yalnız bir şeyə və ya adama həsr edilərək …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.